WeggeToverd

Soms gaan zaken niet geheel volgens wens.

Ik had midden juli 2009 een werk van Tove Eversteijn gekocht via artolive.
Dit werd na wat moeilijkheden geleverd (in een dekbedhoes) op het ministerie van Economische zaken waar ik toen werkte.

Hierna werd het steeds schimmiger. het werk is echt groot, bestaande uit foto van 120 bij 80 cm en tl-balk.
Daar moest een plek voor gevonden worden en een handige nanier om het op te hangen. De foto is slechts versterkt met een dunne laag karton. Op de langere termijn is dat niet duurzaam. De plek die ik in gedachte had is ingenomen door een ander groot werk. Ik ging op vakantie iets na levering en vlak daarna weer. Vervolgens begon ik meet een studie kunstgeschiedenis.Oftewel het werk raakte uit mijn gezichtsveld.
Bij het werk van Tove zat een briefje om contact te leggen met mij als koper. Een verkopende kunstenaar bij Artolive weet namelijk niet wie er gekocht heeft.Dat briefje is ergens op mijn bureau beland maar daar heb ik vandaag op gereageerd.
Dat was de missie van april 2010.

Mijn missie in mei 2010 wordt om een mooie plek te vinden voor het werk. 

kunstenaar nummer 61: Sarah van den Dungen

Ik ben bezig met het updaten van mijn blog.
Ik heb de moor mar jammer lijst weggehaald. Opmerkelijk is dat 1 naam daarvan in mijn  "kunstenaars in verzameling" is beland (Erwin Olaf) en 1 in de watchlist, Hellen van Meene. Regulier vind ik haar te duur, maar er is 1 foto van haar te koop voor 800 euro en er is een kans dat ik daar ooit nog wel een gaatje voor heb.
Die watchlist laat ik niet groter groeien dan 10 personen. Hij is nu 10 personen groot dus de volgende persoon erin betekent 1 er uit. (Of ik koop een werk van 1 van die tien.)

Ik heb uiteraard ook de "kunstenaars in verzameling"" bijgewerkt. Dat zijn nu 61 verschillende kunstenaars,  van wie 1 duo dus totaal 62 personen. Dat loopt wel aardig uit de klauwen, al probeer zo min mogelijk nieuwe kunstenaars te verzamelen. Ik vermoed dat er dit jaar nog 1 of 2 bijkomen, maar ik wil het toch niet hoger laten worden dan 63 dit jaar.
Ik heb voor het gemak wel de personen meegeteld van wie ik werk heb gekocht maar dat nog niet geleverd is.

Dat zijn maar twee personen op dit moment: Een van hen kwam ik tegen toen ik werk afhaalde van Francine Steegs bij het Grafisch Atelier in Den Bosch. (ik kwam net van Gallerie Pennings waar ik ook net twee foto's had gekocht maar daarover later)
Er was net een tentoonstelling aan de gang van 5 kunstenaars. (krantenartikel daarover) Van Sarah van den Dungen viel het werk het meest op en het was nog goed betaalbaar ook. Zij maakt tekeningen. (zowaar geen fotografie) en beeldt relaties uit tussen mensen onderling en tussen mens en dier.
Ik heb 3 etsjes (10 bij 10 cm) van haar gekocht.
Hieronder staan de jpegs. dus ongeveer op ware grootte.

verzamelaars onder elkaar

De NGA (Nederlandse Gallerie associatie) had  Motivaction (een bureau voor trend- en marktonderzoek) gevraagd om onderzoek te doen naar wat galleries anders/beter moeten gaan doen.

Eén van de methoden die ze daarvoor gebruiken is een rondetafel gesprek met kunstverzamelaars.
Samen met 7 andere verzamelaars zat ik in een kelder aan de Nassaukade te Amsterdam.

Wat viel mij op ? Ik was met afstand, 15 jaar minimaal, de jongste van het gezelschap. Ik koop veel minder via galleries dan de anderen.  Ik koop goedkoper en daarom ook meer.
Ook kan het mij niet zo heel veel  schelen of een kunstenaar internationaal gaat doorbreken. Ik vind het uiteraard wel leuk, maar mijn collectie hoeft echt niet waardevast te zijn.

Fotografie was ook wel een leuk punt. Voor mij behoort dit vanzelfsprekend bij kunst en dus in mijn verzameling. Er waren enkele verzamelaars die er (net) niet aan wilden. Deze behoorden overigens wel tot de oudere garde. (70-plussers)

Het gesprek kwam ook nog over de Kunstkoopregeling en die andere regeling de nationale Kunstkoop. Het lijkt overigens wel of elke gallerie in Nederland wel aan zo'n regeling mee doet.
De verzamelaars hadden een duidelijke voorkeur voor de Kunstkoopregeling, maar dat kwam vanwege de galleries die daarbij zijn aangesloten. Het topsegment van de markt zit namelijk meer bij deze regeling van de Mondriaanstichting.
Er was 1 persoon die zelfs 10 leningen had lopen. Dat ging overigens over een totaalbedrag dat akelig dicht in de buurt van mijn netto maandinkomen ging.
Deze KKR wordt gesubsidieerd door de Mondriaan Stichting. Deze betaalt de rente van de lening. Met de huidige rentestand van 7% en de termijn van 36 maanden is dat een subsidie van zo'n 10%. Dit lijkt een subsidie aan de verzamelaars, maar is eerder een subsidie voor de kunstenaars. Deze krijgen rechtstreeks geld. De kunstverzamelaar krijgt een mooi kunstwerk. En over 1 ding waren we het wel eens. Op het moment dat je met het werk de gallerie uit loopt, moet je ervan uit gaan dat het 50% minder waard is geworden.
Maar daarom blijft het wel leuk!

Als laatste nog een plaatje:
Via de site www.welikeart.nl kwam ik er achter dat het AMC een kleine foto van Carla van de Puttelaar verkoopt, zij is toevallig de kunstenaar waar ik mijn grootste KKL voor heb lopen voor een zeer grote foto. Die kon ik niet laten liggen.

terug

Na wat digitale omzwervingen heb ik toch mijn blog weer opgepakt.

Snel wat nieuws: mijn mobieltje met camera is gejat dus ff geen foto's van de werkjes van Tinkebell.
Rosalie Ravensteijn heeft haar experimenten afgesloten en het boek is nu een compleet boek.

Ik heb een interview gegeven aan youngcollectors.nl. Dus de liefhebbers kunnen daar mijn echte naam zien. 't Zal nog wel een weekje duren voordat het op de site staat. a.s zaterdag hebben ze een symposium.
Voor een vriendenprijsje mag ik wel zeggen:

Dit is de sympposium link .

Nog een vriendenprijsje Mery (Melanie Rijkers) heeft haar project "Puur" afgesloten met een tentoonstelling in de Melkweg.

Liefhebbers kunnen nu tamelijk goedkoop werk daaruit bemachtigen:

275 euro voor een 60x 90 cm foto is een aanrader naar mijn mening. Kijk op deze verkoop site van de tienermoeders.

Daar hoort natuurlijk een mooi plaatje bij dat ik al heb op het formaat van 140 x 90 cm

Jilanka met Fiona

Aftersales Ravensteijn

Ik heb van Rosalie Ravensteijn n.a.v de eindexamententoonstelling  van de Gerrit Rietveld academie 2 werken gekocht.

Eén hangt er nu op in mijn woonkamer. De ander is terug naar Rosalie.
Het werk ziet er zo uit:

Het opmerkelijkste van dit boek is, is dat de kaft van glas is. Dat is de charme van het boek. (er staan geen lettrers in) maar blijkt ook de kwetsbaarheid. De rug van het boek liet los.

Zij is nu "... wat proefjes aan het doen met verschillende lijm soorten..."

Het grappige is dat zij als eerste met een echt contract op de proppen kwam bij de verkoop. Ze had dat van de site kunstenaarsenco had geplukt. waar onder andere in stond dat  bij probelem net het kunstwerk ik bij de kunstenaar aan kon kloppen.

oftwel artikel 5 lid 5: De kunstenaar is aansprakelijk voor

constructiefouten en/of verborgen gebreken die optreden binnen 1 jaar na levering van het
kunstvoorwerp/de kunstvoorwerpen, onder de voorwaarde dat de koper na ontdekking van dit
gebrek, dit zo spoedig mogelijk meldt bij de kunstenaar. In overleg tussen kunstenaar en
koper zal naar een redelijke oplossing worden gezocht, waarbij de lasten voor rekening van de
kunstenaar zijn.

wordt vervolgd...

Tinkebell alweer

Tinkebell had tot 28 november een overzichtstentoonstelling bij Torch met de omslachtige titel: Looove TINKEBELL, Etwas Spass für den neuen TORCHmeister.
De oude "Torchmeisetr"Adriaan van der have is een half jaar geleden overleden enu heeft de nieuwe Torchmeister zijn zoon Mo de galerie overgenomen.  Op de uitnodiging staat een vrouw met lang blond haar in flirtende positie. Dat blijkt de vriendin van Mo te zijn, maar dan met blonde pruik want eigenlijk heeft ze halflang bruin haar.
de overzichtstentoonstelling toonde werk van de afgelopen jaren. Er werden processen-verbaal getoond van de hamsters die Tinkebell ooit had laten rondlopen in plastic ballen. De beruchte Pinkeltje tas was aanwezig. Maar ook de overblijfselen van de kat, keurig in een roze -welke andere kleur- koffertje. Maar ook de hond in blokjes en een opgezet veulentje en ook Popple mocht niet ontbreken.

Al dit werk was ruim 3000 euro en dat vond ik iets te veel: al vind ik de blokjeshond nog steeds heel leuk.
Inderdaad een mooi overzicht.


Als nieuw werk had ze SM-foto's nageschilderd -18-jarige (dus volwassen!) meisjes die met een stok op hun kot geslagen worden-  en daar vervolgens bloempjes, vogeltjes of vlindertjes op geborduurd.
Dit werk had twee grote voordelen: het was klein van stuk en tamelijk goedkoop.
Ik heb er twee gekocht. Een plaatje heb ik nog niet maar als ik de werken in huis heb zal ik er een foto van maken en op deze site zetten. Al loop ik dan de kans dat deze blog 18+ wordt, maar dat zien we dan wel weer.

Paris photo

Afgelopen vrijdag de 20e was Parijs mijn doel.
Valkbij het Louvre werd Paris Photo gehouden.
Dit zou de leidende fotobeurs in Europa moeten zijn.  Eerlijk gezegd viel de beurs wat tegen. Maar dat had een goede reden. Het blijkt dat Torch (oa Danielle Kwaaitaal, Ellen Kooij), Flatland (Erwin Olaf, Carla van de Puttelaar) en Motive (Martine Stig, Viviane Sassen)  op een dermate hoog niveau staan qua fotografie dat de rest van de wereld er niet boven uit steekt.
Ik was het niveau van fotografie dus gewoon gewend en als je dan iets beters verwacht valt het tegen.
dDarbij verzamel ik kunst waarvan fotografie een groot deel uitmaak. Op Paris Photo zijn ook foto's van de Nasa te zien. Dat is mooi voor de fotografie maar geen kunst.

Wat wel leuk was, was de hoeveelheid fotografie. Echt alles en iedereen was er. Ik kwam ogen tekort door de hoeveelheid. Om een uur of 19 ben ik weg gegaan. Ik had genoeg fotografie gezien.
Om het voor mezelf nog moeilijk te malen ben ik daarna ook een paar uur naar het nabijgelegen Louvre geweest.
Dan blijkt Paris Photo groot, maar het Louvre is gewoon te groot.
Uiteraard ff de Mona Lisa gezien, de Rubenszaal en nog meer plattelanden kunst.  Zoals een zelfprotret van Duerer en een Erasmus van Holbein, toch schilderijen van bijna 500 jaar oud.

Hieronder twee foto's
Eén foto die ik leuk vond van Céleste Bourgiant-Mougenat maar met 8000 euro een factor 4 a 5 te duur.

Hierna nog een sfeerbeeld van de "kantine"van Paris photo

 

Conclusie voor fotografie hoef ik eigenlijk Nederland niet uit. :-)