maandag 12 april 2010

terug

Na wat digitale omzwervingen heb ik toch mijn blog weer opgepakt.

Snel wat nieuws: mijn mobieltje met camera is gejat dus ff geen foto's van de werkjes van Tinkebell.
Rosalie Ravensteijn heeft haar experimenten afgesloten en het boek is nu een compleet boek.

Ik heb een interview gegeven aan youngcollectors.nl. Dus de liefhebbers kunnen daar mijn echte naam zien. 't Zal nog wel een weekje duren voordat het op de site staat. a.s zaterdag hebben ze een symposium.
Voor een vriendenprijsje mag ik wel zeggen:

Dit is de sympposium link .

Nog een vriendenprijsje Mery (Melanie Rijkers) heeft haar project "Puur" afgesloten met een tentoonstelling in de Melkweg.

Liefhebbers kunnen nu tamelijk goedkoop werk daaruit bemachtigen:

275 euro voor een 60x 90 cm foto is een aanrader naar mijn mening. Kijk op deze verkoop site van de tienermoeders.

Daar hoort natuurlijk een mooi plaatje bij dat ik al heb op het formaat van 140 x 90 cm

Jilanka met Fiona

donderdag 10 december 2009

Aftersales Ravensteijn

Ik heb van Rosalie Ravensteijn n.a.v de eindexamententoonstelling  van de Gerrit Rietveld academie 2 werken gekocht.

Eén hangt er nu op in mijn woonkamer. De ander is terug naar Rosalie.
Het werk ziet er zo uit:

Het opmerkelijkste van dit boek is, is dat de kaft van glas is. Dat is de charme van het boek. (er staan geen lettrers in) maar blijkt ook de kwetsbaarheid. De rug van het boek liet los.

Zij is nu "... wat proefjes aan het doen met verschillende lijm soorten..."

Het grappige is dat zij als eerste met een echt contract op de proppen kwam bij de verkoop. Ze had dat van de site kunstenaarsenco had geplukt. waar onder andere in stond dat  bij probelem net het kunstwerk ik bij de kunstenaar aan kon kloppen.

oftwel artikel 5 lid 5: De kunstenaar is aansprakelijk voor
constructiefouten en/of verborgen gebreken die optreden binnen 1 jaar na levering van het
kunstvoorwerp/de kunstvoorwerpen, onder de voorwaarde dat de koper na ontdekking van dit
gebrek, dit zo spoedig mogelijk meldt bij de kunstenaar. In overleg tussen kunstenaar en
koper zal naar een redelijke oplossing worden gezocht, waarbij de lasten voor rekening van de
kunstenaar zijn.


wordt vervolgd...

dinsdag 8 december 2009

Tinkebell alweer

Tinkebell had tot 28 november een overzichtstentoonstelling bij Torch met de omslachtige titel: Looove TINKEBELL, Etwas Spass für den neuen TORCHmeister.
De oude "Torchmeisetr"Adriaan van der have is een half jaar geleden overleden enu heeft de nieuwe Torchmeister zijn zoon Mo de galerie overgenomen.  Op de uitnodiging staat een vrouw met lang blond haar in flirtende positie. Dat blijkt de vriendin van Mo te zijn, maar dan met blonde pruik want eigenlijk heeft ze halflang bruin haar.
de overzichtstentoonstelling toonde werk van de afgelopen jaren. Er werden processen-verbaal getoond van de hamsters die Tinkebell ooit had laten rondlopen in plastic ballen. De beruchte Pinkeltje tas was aanwezig. Maar ook de overblijfselen van de kat, keurig in een roze -welke andere kleur- koffertje. Maar ook de hond in blokjes en een opgezet veulentje en ook Popple mocht niet ontbreken.

Al dit werk was ruim 3000 euro en dat vond ik iets te veel: al vind ik de blokjeshond nog steeds heel leuk.
Inderdaad een mooi overzicht.


Als nieuw werk had ze SM-foto's nageschilderd -18-jarige (dus volwassen!) meisjes die met een stok op hun kot geslagen worden-  en daar vervolgens bloempjes, vogeltjes of vlindertjes op geborduurd.
Dit werk had twee grote voordelen: het was klein van stuk en tamelijk goedkoop.
Ik heb er twee gekocht. Een plaatje heb ik nog niet maar als ik de werken in huis heb zal ik er een foto van maken en op deze site zetten. Al loop ik dan de kans dat deze blog 18+ wordt, maar dat zien we dan wel weer.

vrijdag 27 november 2009

Paris photo

Afgelopen vrijdag de 20e was Parijs mijn doel.
Valkbij het Louvre werd Paris Photo gehouden.
Dit zou de leidende fotobeurs in Europa moeten zijn.  Eerlijk gezegd viel de beurs wat tegen. Maar dat had een goede reden. Het blijkt dat Torch (oa Danielle Kwaaitaal, Ellen Kooij), Flatland (Erwin Olaf, Carla van de Puttelaar) en Motive (Martine Stig, Viviane Sassen)  op een dermate hoog niveau staan qua fotografie dat de rest van de wereld er niet boven uit steekt.
Ik was het niveau van fotografie dus gewoon gewend en als je dan iets beters verwacht valt het tegen.
dDarbij verzamel ik kunst waarvan fotografie een groot deel uitmaak. Op Paris Photo zijn ook foto's van de Nasa te zien. Dat is mooi voor de fotografie maar geen kunst.

Wat wel leuk was, was de hoeveelheid fotografie. Echt alles en iedereen was er. Ik kwam ogen tekort door de hoeveelheid. Om een uur of 19 ben ik weg gegaan. Ik had genoeg fotografie gezien.
Om het voor mezelf nog moeilijk te malen ben ik daarna ook een paar uur naar het nabijgelegen Louvre geweest.
Dan blijkt Paris Photo groot, maar het Louvre is gewoon te groot.
Uiteraard ff de Mona Lisa gezien, de Rubenszaal en nog meer plattelanden kunst.  Zoals een zelfprotret van Duerer en een Erasmus van Holbein, toch schilderijen van bijna 500 jaar oud.

Hieronder twee foto's
Eén foto die ik leuk vond van Céleste Bourgiant-Mougenat maar met 8000 euro een factor 4 a 5 te duur.



Hierna nog een sfeerbeeld van de "kantine"van Paris photo

 


Conclusie voor fotografie hoef ik eigenlijk Nederland niet uit. :-)

zaterdag 31 oktober 2009

Becoming blue

Ik heb werk van een 50-tal kunstenaars en probeer aanwezig te zijn als 1 van hun een expositie heeft.

Anouk Kruithof had al exposities gehad in Berlijn (waar ze een residency had) en dat vond ik te ver. Nu is er sinds een paar weken een tentoonstelling in Sittard in museum het Domein. Niet bepaald naast de deur, maar ik besloot het te combineren met een bezoek aan het Bonnefantenmuseum in Maatricht.
Het Bonnefantenmuseum heeft een mooi ruim gebouw een mooie collectie, maar niet echt een bijzondere tentoonstelling. Eerlijk gezegd niks noemenswaardigs voor de meeste mensen. Als ex-Eindhovenaar vond ik het wel leuk dat ik een grote zaal zag gewijd aan René Daniels. Het pand is ook mooi, de koffie lekker, zomndag kan je goed parkeren, maar ik werd niet echt warm van de huidige tentoonstellingen.

Van het Bonnefanten ging ik naar Sittard op zoek naar Het Domein. Ik had de pech dat in het centrum van Sittrad een kermis en bierfeesten werden gehouden waardoor het 20 minuten kostte om mijn auto te parkeren en 10 minuten om het museum te vinden. (Ik kon na het museum bezoek wel eenvoudig aan een lekkere hamburger komen)

Museum het Domein is een lastig te definiëren klein museum. Ze hadden 4 tentoonstellingen: de eerste gaat over de historue van de mens van Mammoetjagers tot de huidige mens. (dit lijkt de reguliere opstelling) Daarnaast was er nog een tentoonstelling over de invloed van het katholicisme in de jaren 50 en 60 in Limburg en de veranderingen daarin. 
Daarnaast twee tentoonstellingen over actuele kunst. een grote van Anne-Marie Schneider waar ik kop nog kont aan kon ontdekken. Veel te vaag voor mijn smaak.

Uiteindelijk was daar ook de tentoonstelling Becoming Blue van Anouk Kruithof. de tentoonstelling is in een aparte ruimte. Aan het begin staat een stapel boeken waarbij de boeken met dezelfde kleur papier bij elkaar liggen waardoor ze een kleurenpallet vormen. (Volgens de beschrijving van het musuem zijn het 4000 boeken,  maar kunsthistorici zijn wel vaker slecht in rekenen. Het zijn er ongeveer 2300. )
Daarnaast staat de video installatie waar eenzelfde stapel boeken in een loop wordt omgetrokken (ik meende touwtjes te zien) en vanzelf weer wordt opgebouwd. (Dit zijn waarschijnlijk wel 4000 boeken.) Na dit voorafje komt het hart van de tentoonstelling dat bestaat uit een 14 tal foto’s. Drie foto’s van een zolderachtige blauwe ruimte en 11 “portretten” . Portretten staat tussen aanhalingstekens omdat het enige dat aan portretten refereert is da eet mens wordt afgebeeld ongeveer vanaf het middel tot de kruin.
Anouk Kruithof heeft niet geprobeerd om een beeld van de persoon neer te zetten. Ze heeft geprobeerd verwarring te stichten. Dat heeftze op twee manieren gedaan. De ene manier is door haar modellen zodanig te pesten dat deze niet weten waar ze het zoeken moeten. Het is niet geheel duidelijk wat ze heeft gedaan met haar modellen, maar als je goed kijkt is op een van de foto’s een extra hand te zien die een veiligheidsspeld vast houdt, een open veiligheidsspeld.
Anouk staat ergens herkenbaar op de foto. Ze schuilt constant achter haar modellen en doet er van alles aan om die zich onbehaaglijk te doen voelen.  Haar modellen zitten er door haar gedrag niet even rustig bij. Ze hebben hun ogen vaak gesloten, soms half-open en heel soms helemaal open. Geen enkel model zit er relaxed bij.  Sommige modellen hebben hun armen zelfs in een vreemde houding.  Geen wonder als je weet dat Anouk klaar staat met een veiligheidspeld en wie weet niet wat meer.  De andere overeenkomst tussem de modellen is de kleding. Ze dragen allen blauw wat mee helpt aan het sterke visuele effect.
Want naast de verwarrimg die het bij de modellen veroorzaakt, veroorzaakt de tentoonsteling verwarring bij de toeschouwers. De grote foto’s van de vreemde protretten in een vrij kleine ruimte geeft iets unheimisch. Alleen de foto’s van de blauwe zolder geven nog iets rust, en  houden door wederom de blauwe kleur een eenheid in het geheel.

Een erg sterke expositie in een klein museumpje.

Bij www.anoukkruithof.nl kan je alle foto's (work 2008)  zien en het bijbehorende boek kopen.



zondag 25 oktober 2009

Prioriteiten

Sinds 1 september studeer ik deeltijd kunstgeschiedenis aan de UvA.
Dit kost tijd, zelfs meer tijd dan ik had voorzien.

Dit is goed nieuws voor deze blog. I plaats van het updaten van mijn engelstalige blog, zal ik alleen deze bijhouden.
Ik zal nog wel oude posts vertalen die alleen nog maar op mijn engelstalige blog staan.

Hieronder mijn laatste aankoop:

Een foto van Erwin Olaf 60 x 80 cm. De oplkage is 6, maar er is er maar 1 geprint zo ver ik weet en die hangt in mijn slaapkamer :-)

dinsdag 7 juli 2009

Eindexamen tentoonstelling in Utrecht

Afgelopen week ben ik naar dire eindexamen exposities geweest. Als eerste ben ik nar de tentoonstelling van de HKU in mijn eigen stadje Utrecht. Deze was verdeeld tussen twee gebouwen op enkele kiloneters van elkaar vandaan. de eesret dag had ik tijd te over om te kijken en met de studenten te spreken.
Een eindexamententoonstelling duurt gewoonlijk zo'n 4 dagen en de student-kunstenaars lopen in de buurt en zijn graag bereid om over hun kunst te praten.  De eerste dag heb ik met enkele fotografie en illustratie afstudeerders geprat. Twee van hen staken er volgens mij bovenuit,
Natascha Boel heeft haar afstudeer werk gemakt rond "intensive parenting" (ze heeft twee kinderen ) Ze maakt mooie tekeningen van kinderen. Je kan ze zien op haar website hier. (Klik op de onderste deel van haar koffer om haar eindexamenproject te zien. 
In de sectie fotografie maakte een student haar project over een minder soft onderwerp.Ze fotografeerde machines om dieren te slachten. Verg schone smetteloze stalen machines die zo uit de Terminator films lijken te zijn gehaald.Je kan de foto's hier zien.


Omdat ik nog niks heb gekocht van afstudeerderd dit jaar en ik gewoonte getrouw allen mijn eigen gekocht werk laat zien laat ik gier twee foto;s zien van Martine Derks. Ik heb ze gekocht via de veilingsite photoq.nl  Ze is afgestudeerd in 2008 aan de Rietveld Academy.

Voor het Naarden fotofestival. heeft ze een installatie gemaakt Dit festival is wereld beroemd in Nederland Je kan de installatie zien op haar site.

In het ACF te Amsterdam zal ze een volgende tentoonstelling hebben.