Paris photo

Afgelopen vrijdag de 20e was Parijs mijn doel.
Valkbij het Louvre werd Paris Photo gehouden.
Dit zou de leidende fotobeurs in Europa moeten zijn.  Eerlijk gezegd viel de beurs wat tegen. Maar dat had een goede reden. Het blijkt dat Torch (oa Danielle Kwaaitaal, Ellen Kooij), Flatland (Erwin Olaf, Carla van de Puttelaar) en Motive (Martine Stig, Viviane Sassen)  op een dermate hoog niveau staan qua fotografie dat de rest van de wereld er niet boven uit steekt.
Ik was het niveau van fotografie dus gewoon gewend en als je dan iets beters verwacht valt het tegen.
dDarbij verzamel ik kunst waarvan fotografie een groot deel uitmaak. Op Paris Photo zijn ook foto's van de Nasa te zien. Dat is mooi voor de fotografie maar geen kunst.

Wat wel leuk was, was de hoeveelheid fotografie. Echt alles en iedereen was er. Ik kwam ogen tekort door de hoeveelheid. Om een uur of 19 ben ik weg gegaan. Ik had genoeg fotografie gezien.
Om het voor mezelf nog moeilijk te malen ben ik daarna ook een paar uur naar het nabijgelegen Louvre geweest.
Dan blijkt Paris Photo groot, maar het Louvre is gewoon te groot.
Uiteraard ff de Mona Lisa gezien, de Rubenszaal en nog meer plattelanden kunst.  Zoals een zelfprotret van Duerer en een Erasmus van Holbein, toch schilderijen van bijna 500 jaar oud.

Hieronder twee foto's
Eén foto die ik leuk vond van Céleste Bourgiant-Mougenat maar met 8000 euro een factor 4 a 5 te duur.

Hierna nog een sfeerbeeld van de "kantine"van Paris photo

 

Conclusie voor fotografie hoef ik eigenlijk Nederland niet uit. :-)

Becoming blue

Ik heb werk van een 50-tal kunstenaars en probeer aanwezig te zijn als 1 van hun een expositie heeft.

Anouk Kruithof had al exposities gehad in Berlijn (waar ze een residency had) en dat vond ik te ver. Nu is er sinds een paar weken een tentoonstelling in Sittard in museum het Domein. Niet bepaald naast de deur, maar ik besloot het te combineren met een bezoek aan het Bonnefantenmuseum in Maatricht.
Het Bonnefantenmuseum heeft een mooi ruim gebouw een mooie collectie, maar niet echt een bijzondere tentoonstelling. Eerlijk gezegd niks noemenswaardigs voor de meeste mensen. Als ex-Eindhovenaar vond ik het wel leuk dat ik een grote zaal zag gewijd aan René Daniels. Het pand is ook mooi, de koffie lekker, zomndag kan je goed parkeren, maar ik werd niet echt warm van de huidige tentoonstellingen.

Van het Bonnefanten ging ik naar Sittard op zoek naar Het Domein. Ik had de pech dat in het centrum van Sittrad een kermis en bierfeesten werden gehouden waardoor het 20 minuten kostte om mijn auto te parkeren en 10 minuten om het museum te vinden. (Ik kon na het museum bezoek wel eenvoudig aan een lekkere hamburger komen)

Museum het Domein is een lastig te definiëren klein museum. Ze hadden 4 tentoonstellingen: de eerste gaat over de historue van de mens van Mammoetjagers tot de huidige mens. (dit lijkt de reguliere opstelling) Daarnaast was er nog een tentoonstelling over de invloed van het katholicisme in de jaren 50 en 60 in Limburg en de veranderingen daarin. 
Daarnaast twee tentoonstellingen over actuele kunst. een grote van Anne-Marie Schneider waar ik kop nog kont aan kon ontdekken. Veel te vaag voor mijn smaak.

Uiteindelijk was daar ook de tentoonstelling Becoming Blue van Anouk Kruithof. de tentoonstelling is in een aparte ruimte. Aan het begin staat een stapel boeken waarbij de boeken met dezelfde kleur papier bij elkaar liggen waardoor ze een kleurenpallet vormen. (Volgens de beschrijving van het musuem zijn het 4000 boeken,  maar kunsthistorici zijn wel vaker slecht in rekenen. Het zijn er ongeveer 2300. )
Daarnaast staat de video installatie waar eenzelfde stapel boeken in een loop wordt omgetrokken (ik meende touwtjes te zien) en vanzelf weer wordt opgebouwd. (Dit zijn waarschijnlijk wel 4000 boeken.) Na dit voorafje komt het hart van de tentoonstelling dat bestaat uit een 14 tal foto’s. Drie foto’s van een zolderachtige blauwe ruimte en 11 “portretten” . Portretten staat tussen aanhalingstekens omdat het enige dat aan portretten refereert is da eet mens wordt afgebeeld ongeveer vanaf het middel tot de kruin.

Anouk Kruithof heeft niet geprobeerd om een beeld van de persoon neer te zetten. Ze heeft geprobeerd verwarring te stichten. Dat heeftze op twee manieren gedaan. De ene manier is door haar modellen zodanig te pesten dat deze niet weten waar ze het zoeken moeten. Het is niet geheel duidelijk wat ze heeft gedaan met haar modellen, maar als je goed kijkt is op een van de foto’s een extra hand te zien die een veiligheidsspeld vast houdt, een open veiligheidsspeld.

Anouk staat ergens herkenbaar op de foto. Ze schuilt constant achter haar modellen en doet er van alles aan om die zich onbehaaglijk te doen voelen.  Haar modellen zitten er door haar gedrag niet even rustig bij. Ze hebben hun ogen vaak gesloten, soms half-open en heel soms helemaal open. Geen enkel model zit er relaxed bij.  Sommige modellen hebben hun armen zelfs in een vreemde houding.  Geen wonder als je weet dat Anouk klaar staat met een veiligheidspeld en wie weet niet wat meer.  De andere overeenkomst tussem de modellen is de kleding. Ze dragen allen blauw wat mee helpt aan het sterke visuele effect.

Want naast de verwarrimg die het bij de modellen veroorzaakt, veroorzaakt de tentoonsteling verwarring bij de toeschouwers. De grote foto’s van de vreemde protretten in een vrij kleine ruimte geeft iets unheimisch. Alleen de foto’s van de blauwe zolder geven nog iets rust, en  houden door wederom de blauwe kleur een eenheid in het geheel.

Een erg sterke expositie in een klein museumpje.

Bij www.anoukkruithof.nl kan je alle foto's (work 2008)  zien en het bijbehorende boek kopen.

Prioriteiten

Sinds 1 september studeer ik deeltijd kunstgeschiedenis aan de UvA.
Dit kost tijd, zelfs meer tijd dan ik had voorzien.

Dit is goed nieuws voor deze blog. I plaats van het updaten van mijn engelstalige blog, zal ik alleen deze bijhouden.
Ik zal nog wel oude posts vertalen die alleen nog maar op mijn engelstalige blog staan.

Hieronder mijn laatste aankoop:

Een foto van Erwin Olaf 60 x 80 cm. De oplkage is 6, maar er is er maar 1 geprint zo ver ik weet en die hangt in mijn slaapkamer :-)

Eindexamen tentoonstelling in Utrecht

Afgelopen week ben ik naar dire eindexamen exposities geweest. Als eerste ben ik nar de tentoonstelling van de HKU in mijn eigen stadje Utrecht. Deze was verdeeld tussen twee gebouwen op enkele kiloneters van elkaar vandaan. de eesret dag had ik tijd te over om te kijken en met de studenten te spreken.
Een eindexamententoonstelling duurt gewoonlijk zo'n 4 dagen en de student-kunstenaars lopen in de buurt en zijn graag bereid om over hun kunst te praten.  De eerste dag heb ik met enkele fotografie en illustratie afstudeerders geprat. Twee van hen staken er volgens mij bovenuit,
Natascha Boel heeft haar afstudeer werk gemakt rond "intensive parenting" (ze heeft twee kinderen ) Ze maakt mooie tekeningen van kinderen. Je kan ze zien op haar website hier. (Klik op de onderste deel van haar koffer om haar eindexamenproject te zien. 
In de sectie fotografie maakte een student haar project over een minder soft onderwerp.Ze fotografeerde machines om dieren te slachten. Verg schone smetteloze stalen machines die zo uit de Terminator films lijken te zijn gehaald.Je kan de foto's hier zien.


Omdat ik nog niks heb gekocht van afstudeerderd dit jaar en ik gewoonte getrouw allen mijn eigen gekocht werk laat zien laat ik gier twee foto;s zien van Martine Derks. Ik heb ze gekocht via de veilingsite photoq.nl  Ze is afgestudeerd in 2008 aan de Rietveld Academy.

Voor het Naarden fotofestival. heeft ze een installatie gemaakt Dit festival is wereld beroemd in Nederland Je kan de installatie zien op haar site.

In het ACF te Amsterdam zal ze een volgende tentoonstelling hebben.

Tinkebell alweer

Ik las net dat het boek van Tinkebell is uitverkocht.
Op internet (marktplaats) wordt het verkocht voor 60 euro. de oorspronkelijke prijs was 25 euro.

In een vorige post schrreef ik dat ik een exemplaar had gekocht. Eigenlijk heb ik vier exemplaren geocht. misschien verkoop ik er 1 om mijn kosten te dekken, ik weet het nog niet. Eén exemplaar heb ik weggeven aan mijn kunstvereniging "Kunstliefde". Deze is verkocht of geveild op 20 juni. Kijk hier voor meer details.

Ik weet nog niet wat ik met overige exemplaren ga doen. Eén houd ik er en waarschijnlijk geef ik de rest weg.

My First art collection Foam

Most readers know that I'm the student in an art collector's course.
This Saturday we went to FOAM (Photography Museum Amsterdam).

In there Willem Diepraam, a well-known Photographer, photo critic and licensed assessor for photographs showea part of his collection and told us whatever he found useful to know for starting photo collectors.

I remembered and will remember two things from his "speech".
1. The photo market is a buyer's market. Don't rush. There are so many photographs you can always buy good ones. I think this applies to the complete contemporary art world. There is so much art you can choose from you will always find something you like. So don't rush, tomorrow there is art too.

2. Do your homework. He explicitly recommended to "History of Photography" books I cannot remember. I started to collect books about fashion photography. It appears that I like the autonomous works from fashion photographers. So I bought a book with an overview of Duth fashion photography.

I will buy a book from Helmut Newton. He paved the path for many photographers after him.
From one of the I bought two large pictures. These ar from the series "Anonymous"
It shows nude female models in a position like they are sturdy men and with their face covered in such way they represent an action-hero and stay anonymous.

I bought these two pictures from Liselotte Schuppers.
Without Helmut Newton, she couldn't have made what she did. But we can enjoin.

I bought these whith size 120 x 80 cm which make them real impressive.

Hall of Art (Kunsthal)

With my money spent, I need other ways to work on my art collection.
In Rotterdam exits the Kunsthall (Art Hall.) They held there the first day of June two exhibitions for the last day.

One was dedicated to the "Prix de Rome 200 years" the most distinguished award one can get in art in the Netherlands. It used to be a certain amount of money which had to be spent to make a journey to Rome. This started 200 years ago, when the Netherlands were occupied by the French, and the French King from the Netherlands, Lodewijk Napoleon, (a brother form emperor Napoleon) created the award following a French tradition.
Nowadays the award is biannual and the artist can do whatever she likes with it.

Also in the Kunsthal was an exhibition dedicated to the former owner of Torch gallery, who recently died from cancer. He owned the gallery for 25 years. So his artists are a cross section from 25 years contemporary art. He very much liked photography, he was one of the first to bring it into the contemporary art world.

Below some pictures:


This is a photo from Elpseth Diederix. She won the first prize of the Grand Prix de Rome 2002 photography.



This photo is from Inez van Lamsweerde who was supported by Torch gallery.





This is an overview from some Torch painters in which you get an idea from the architectural style the Kunsthall is built in.



These photographs are from Anuschka Blommers and Niels Schumm. If you think these are just pictures upside down. Then try this: click on the picture to enlarge it and turn your monitor 180 degrees. You will be surprised.

After Rotterdam I went to Amsterdam. The Fotoacademie (Photo Academy) had her graduation exhibition. I went there to scout for new talent. I found many of them. One I wll be certainly following, because I did not understand her work at all.

She is Sanne Thunissen. Her website is here
Her Artist's statement was put in a Haiku from Onitsura.
So they blossom,
and so I look, and so,
they drop down and so.

These pictures below are form her.